Koffiekletsen

Een tijdje geleden zag ik Hugo in de cinema, de 3D-(kinder)film van Martin Scorsese. Ik weet het, 3D is niet prettig. Elke brildrager zal dit beamen: naar een 3D-film kijken als je al een bril draagt, is als twee jeansbroeken boven elkaar aandoen. Het wringt, het is vervelend en doet pijn. Na een kwartiertje combineren wrijf je over je zere neusbrug, probeer je het zonder 3D- bril en zie je dubbel beeld, probeer je het dan maar zonder bril en zie je ook dubbel beeld. Kortom, als het 2D kan: graag.

Welnu, ‘Hugo’ is de 3D-brilpijn waard. Zelden was de techniek zo’n meerwaarde als bij deze familiefilm van de Amerikaanse regisseur Martin Scorsese. De 3D werkt betoverend en is op die manier een prachtige hommage aan het medehoofdpersonage, de Franse filmmaker Georges Méliès  (1861-1938).

Méliès was namelijk de grondlegger van de ‘special effects’. In ‘Hugo’ worden zijn carrière en inventieve trucages op een prachtige en dromerige manier verteld. Er is een bijzondere aandacht voor een van zijn bekendste films, Le voyage dans la lune (1902) – zie bovenstaande foto. Misschien ken je het beeld van de videoclip van The Smashing Pumpkins die in ‘Tonight, tonight’ een hommage brachten aan het werk van de Franse filmmaker?

Door de film van Scorsese ben ik erg nieuwsgierig naar het originele werk van Méliès. Welnu, op 17 april kan je in de Bozar de documentaire ‘The Extraordinary Voyage’ bekijken waarin Serge Bromberg en Eric Lange uitleggen hoe ze de film van Méliès restaureerden. Bovendien kan je de gerestaureerde kleurversie van de oorspronkelijke film bekijken. Een unieke gelegenheid. (Meer info: di. 17 april om 20:00u, Paleis voor Schone Kunsten, Zaal M)

Tot slot wil ik ook ‘Hugo’ aanbevelen, ideaal voor bij dit regenweer. Ik ben fan van de scène waarin de trein in het station aankomt, de sneeuw die tot in de cinemazaal lijkt te vallen en de damp van de verse croissants in het stationscafé.