Gisteren postte Garance Doré bovenstaand filmpje op haar Facebookpagina. De Franse vrouw (is de vriendin van The Satorialist* en) blogt sinds 2006 over mode. Ze doet ongeveer hetzelfde als haar man, alleen wisselt zij straatbeelden af met uitgebreide interviews met sterke/inspirerende vrouwen die zij in de modewereld ontmoet. Je herkent haar stijl aan de geschreven/gekribbelde tekst en tekeningen in een dunne witte lijnen. Vanaf nu maakt ze dus ook modefilmpjes onder de naam “Pardon My French”.

Ik denk dat ik de blog van Garance Doré liever lees dan die van The Satorialist, omdat haar levendige persoonlijkheid mij meer bevalt. Dat is trouwens wat mij ook het meest charmeert aan dit filmpje. Of zoals The Satorialist het op zijn blog verwoordt: “As you’ll see in the videos, she’s just as charming in real life as she is in her writing.” En voor de bloggers onder ons sluit ik af met een hoopvolle zin uit haar ‘about’: “With the growing and unexpected success of the blog, my passion became a career and I now shoot editorials and ad campaigns.” Nu ja.

Wat een koppel trouwens.

*Scott Schuman is de oprichter van The Satorialist, een modeblog die dagelijks door zo’n 23 000 mensen wordt gelezen en sinds september 2005 online is: www.thesartorialist.com Hij is geen professionele fotograaf – al heeft hij er ondertussen wel zijn broodwinning van gemaakt en doet hij regelmatig reportages voor modetijdschriften, maar ook voor merken als Nespresso. ‘Satorialist’ is een zelf uitgevonden woord dat staat voor iemand die aan stijl een eigen betekenis geeft en daarin vooral trouw aan zichzelf blijft. Schuman zet zichzelf neer als een antropologisch modefotograaf met een erg democratisch wereldbeeld. Vanuit de inconsistentie tussen wat hij verkocht in de modebranche en wat hij in de winkels en in tijdschriften zag staan enerzijds, en wat mensen op straat droegen anderzijds, besloot hij de laatste groep in beeld te brengen: “There were guys I saw in the street who were more inspiring than the guys in the magazines.”

Ik ben momenteel druk bezig met interviews en artikels. Dat betekent: koffie in kantoren en huiskamers. Soms in plastieken bekers, soms in prachtige kopjes.

Ik ben erg blij met het weer deze week. Ideaal voor foto’s.
De lente is nabij, een nieuw project ook.

foto: Jimmy Kets

Vandaag is het groot feest. De Turks-Belgische dj Merdan Taplak stelt vanavond zijn debuutalbum ‘In it for the honey’ voor. Ein-de-lijk!
De danspartij gaat door in de AB in Brussel en begint om 20.00u.

Ik heb gisteren de cd gezien en hij klinkt niet alleen goed, hij ziet er ook supermooi uit. Ik koop meestal liedjes op iTunes, maar als de cd ook visueel aantrekkelijk is, vind ik het nog altijd het leukst om hem ook in mijn kast te hebben staan. Dat is voor deze cd zeker het geval.

Het ontwerp van ‘In it for the honey’ is van de hand van de jonge grafische ontwerper Benny Arts . Hij maakte er werkelijk een pareltje van. Hier is alvast een klein voorsmaakje. Later meer.

*You’d be so nice to come to
You’d be afwul nice by the fire

(Cole Porter in de versie van Frank Sinatra)

In deze blogreeks stel ik op elke tweede vrijdag van de maand mijn favoriete (grafische) kunstenaars op het internet voor. Het zijn voornamelijk jonge creatievelingen wiens blog, webshop of site ik al een tijdje volg.

De eerste aan beurt is Anna Emilia uit Finland.

Klik op de afbeeldingen om meer te weten te komen over de prints.

“Morning frost meadow” – Anna Emilia

Anna Emilia (28) is een kunstenares uit Finland die de weersomstandigheden in haar land als grootste inspiratiebron gebruikt: “The weather gives the color to my paintings”.

Ze heeft hier een webshop en op haar blog toont ze poëtische updates over haar dagelijkse leven in de extreme weersomstandigheden in het Hoge Noorden.

Ik kijk erg uit naar de zomer, maar zij weet mij toch warm te maken voor de koude winter. Al zullen die sauna’s, ijsbaden en houten pannenkoekenhuisjes daar ook wel voor iets tussenzitten.

“Stollinn” – Anna Emilia

Om je een idee te geven, een aantal fragmenten uit haar blog:

24 november 2011 “Tiny raindrops trickle down like a black and white movie on the balcony windows. Warm cups of tea, black pen and white pages of sketchbook are a good companion to listen to that orchestra of weather.”

8 december 2011 “Yesterday, in sauna with a friend. Swimming in a lake, like filled with icicles. So cold. Feeling so good.”

12 december 2011 “Snowstorm during the weekend, long walks and red cheeks.“

4 februari 2012: “The cold air makes people look so cozy. So soft inside all the clothes. A neighbor gentleman looked like a snowman wrapped in all his woolen things when he jumped on his bike and cycled down the hill. A neighbor girl did not see me and I did not see her from behind all the carpets, blankets and pillows and her own scarf and hat in the stairs. It became a long laughter to pass each others.”

Extra: Koffiekletsen met Anna Emilia

“Sipping The Sea of Green Tea” (2009) – Anna Emilia

Koffiekletsen: Dag Anna Emilia, wat drink jij het liefst: koffie of thee?
Anna Emilia:  Ik drink het liefst van al groene thee. Als ik thuis koffie zet, maak ik hem erg sterk en voeg er kardemom, kaneel, vanille en een beetje sojamelk aan toe. Ik hou van een dun melkschuimlaagje.

Koffiekletsen: Drink je ook koffie buitenshuis?
Anna Emilia: Absoluut, ik woon in Tampere (een stad in het zuidwesten van Finland) en in een koffiehuis bestel ik een espresso of een soy latte bij een goed boek. Ik drink het liefst koffie terwijl ik aan het wandelen ben: hoe kouder het weer, hoe beter de koffie!

“Apple Blossom Meadow” – Anna Emilia

“Liida and Moshka” – Anna Emilia

Vandaag waren alle treinen (4) die ik moest nemen, op tijd. Dat is de eerste keer dit schooljaar (beginnende vanaf oktober 2011) en erg welkom bij dit weer. Blijkbaar doen de Belgische treinen het momenteel heel wat beter dan de Nederlandse: zie column.

Als je nu toch een grote treinvertraging zou hebben en je staat per toeval in Antwerpen – Centraal, dan raad ik je aan om even langs Zwart te passeren. Ik was er toen de eerste sneeuw viel en bedacht me dat deze post een dringende update nodig had.

Ik was namelijk vergeten te vertellen over het uitzicht vanaf het grote raam aan de voorkant. Als het sneeuwt, kan je vanachter glas (veilig en warm) sneeuwbalgevechten volgen, mensen betrappen die uit de Permeke bibliotheek komen en hun pas geleende boeken als sneeuwscherm gebruiken, uitschuivers aanschouwen … mét warme en goeie koffie in de hand. Wie zeurt er dan over treinvertragingen?

Vandaag en morgen vindt de tweejaarlijkse vintagebeurs van de Winkelhaak (Lange Winkelhaakstraat 26, Antwerpen Noord) plaats, in samenwerking met Atelier Solarshop (Dambruggestraat 48). (Klik op de link als je foto’s wilt zien van wat Atelier Solarshop verkoopt)
De Standaard Magazine zegt: ” Behalve vintage meubilair vind je op Dubieus Design ook een nostalgische berg vinyl, oud-modische accessoires en vreemdsoortige curiosa.”

In de Humo van deze week staat een leuk artikel over de Belgian Barista Championships (door Kristoff Tilkin, p. 148-149).

Maandag 6 februari strijden onder meer Roeland Lenaerts van Zwart, Valentine Wanders van Labath en Emiel Rymenans van Caffènation voor de bijzondere baristatitel. De wedstrijd gaat door in de Antwerpse Waagnatie.

- Lievelingsreeks van dit moment: Borgen. Ik wist me elke dag te beperken tot 1 cdtje (zo’n 2 à 3 afleveringen), maar bij dit weer zou ik de serie gewoon in 1 keer uitkijken.

- Oproep aan de Deense makers: maak zo snel mogelijk een tweede seizoen (en aan de Nederlandse vertaler: zorg zo snel mogelijk voor ondertitels). Alstublieft.

Een vriendin stuurde me onlangs deze link en na even opzoeken kwam ik te weten dat het dicht bij Comptoir Florian lag. Het is altijd even zoeken hoe je er geraakt, dus daarom leg ik je de gemakkelijkste manier snel uit.

Je komt terecht bij dit restaurant als je vanaf Brussel – Centraal bus 71 (richting Delta) neemt. De halte ligt aan de zijkant van het station. Je stapt af aan Flagey en wandelt terug naar de straat waaruit de bus reed. Het is dan de linkse straat vanaf deze straat. (ik las trouwens dat buslijn 71 de meest poëtische van de stad is omdat je alle kanten van Brussel ziet…)

Les Super Filles du Tram is een verborgen parel. Het is nu al een van mijn favoriete restaurants in Brussel, ook al ben ik er nog maar 1 keer geweest.

Het restaurant wordt uitgebaat door Franstalige Brusselaars en ze doen erg veel moeite om je in het Nederlands te bedienen. Ze zijn gespecialiseerd in burgers, maar je kan ook belegde broodjes of slaatjes nemen. Ik koos voor de Carrotmob en dat was  superlekker.

Hier is het goed.

Vorige week was ik afwezig, maar ondertussen veranderde ik de lay-out van de blog. Ik denk dat de foto’s zo beter uitkomen en het oogt ook wat eenvoudiger dan de vorige.

Je kan nu bovenaan alles vinden: archief, koffietour, …
Onderaan de pagina kan je je inschrijven op de nieuwsbrief.
Ik voegde ook onder elke post een Facebook, twitter en e-mail link toe. Zo kan je een tip doormailen of kan je een bericht op Facebook liken.

Ziezo, tot morgen.